Zij maken van hun beperking hun troef Kristiaan, Wendy en Oliver hebben ASS, autismespectrumstoornis, ieder in een heel andere vorm. Veel meer dan die diagnose is het hun doorzetting die hen bindt. “Laat je niet de?niëren als beperkt, maar als uniek.” KRISTIAAN ROSSAERT (36) TEST APPS, SITES EN PROGRAMMA’S BIJ BELFIUS ‘Mijn oog voor detail is mijn gave' Als ik communiceer met anderen, weet ik nooit echt zeker hoe dat moet. Ik ben bang om ongepaste dingen te doen of te zeggen. Nieuwe situaties of onverwachte gebeurtenissen, zoals de trein naar het werk die vertraging heeft, zijn tamelijk stresserend en hebben een grote invloed op mijn dag. Gesprekken met meerdere mensen bijeen vergen veel energie en bovendien is mimiek voor mij moeilijk te begrijpen. Omdat ik meer zie en opneem dan een ‘normaal’ mens, verlies ik soms het overzicht en treed ik te diep in detail, maar die gave komt me dus net heel goed van pas in mijn job.” “In 2012 ben ik op het hoofdkantoor van Bel?us gestart. Drie dagen per week test ik apps, programma’s en websites uit. Ik zit in een team van drie dat ‘uitgeleend’ wordt door het bedrijf Passwerk, dat mensen zoals ik met ASS begeleidt. Er wordt weleens gezegd dat mensen met autisme denken zoals computers, en inderdaad, als een programma dat ik moet testen iets doet wat ik raar vind, betekent het dat het niet goed werkt. Elke rariteit die ik opmerk in zo’n app of website, beschrijf ik en meld ik, en ik ga op zoek naar oplossingen waar een ‘normaal’ mens vaak niet aan denkt. Een beetje als puzzelen en blijven puzzelen, alle combinaties blijven uitproberen. Blijkbaar helpt dat de mensen hier enorm. Als ik het kapot krijg, is het goed getest.” (lacht) “Mijn bazen zijn heel tevreden over mijn werk en ik vind het leuk om de bevestiging te krijgen dat ik het goed doe, maar met complimentjes kan ik moeilijk overweg. Zelf wil ik nog vlotter werken, hoewel ze me verzekeren dat het niet hoeft. Ik was al 29 toen ik de diagnose kreeg: autismespectrumstoornis (ASS) met een gewone tot hogere begaafdheid. Het team dat het onderzoek deed, vertelde me dat ik in mijn jeugd slim genoeg was om mijn beperking te maskeren. Dat was niet altijd positief, want ik heb veel last gehad van depressies. De middelbare school heb ik afgemaakt in de richting techniek-wetenschappen. Maar daarna probeerde ik tevergeefs hogere studies. In die tijd wist ik niet waarom ik anders was en hoe ik ermee moest omgaan.” SPELLETJES SPELEN EN SAMENWONEN “Op het werk heb ik vaak het gevoel dat ik maar een beetje aan het spelen ben. Ik amuseer me echt, want in mijn vrije tijd hou ik ook enorm van spelletjes, vooral van miniatuurwargames. Daarbij lijm ik zelf kleine miniatuurtjes ineen die ik schilder en waarmee ik een heel leger opbouw. Samen met anderen speel ik dan grote strategische battles.” “Mijn vriendin heeft net als ik autisme, we zijn nu drie jaar samen. Als mijn huisje gerenoveerd is en zij haar rijbewijs heeft, gaan we samenwonen, met onze katten. Ik ben blij met waar ik nu sta. Ik heb – ondanks de moeilijke periodes en dankzij alle hulp die ik van mijn thuisbegeleidster en van Katelijne van Passwerk krijg – een degelijk leven opgebouwd, samen met mijn fantastische vriendin. Ik hoop met haar nog een paar delen van de wereld te zien. Maar wat ik vooral hoop, is dat de term ‘autist’ wat minder als scheldwoord gebruikt wordt, want er zijn minimumvereisten om jezelf autist te mogen noemen. Op fakers hebben wij het niet zo begrepen. (lachje) Aan andere mensen met autisme of een beperking wil ik nog meegeven: laat je de?niëren als uniek. Kom op voor jezelf met jouw troeven. Zoek hulp en ondersteuning om te groeien en sta open voor mogelijkheden.” www.passwerk.be De andere artikels gaan over mensen met autisme die niet verbonden zijn aan Passwerk. Om deze reden worden ze niet verder weergegeven